อุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจคืออะไร?

อุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจ คืออุปกรณ์ใดๆ ที่สวมปิดจมูกและปาก หรือมีแหล่งอากาศภายนอกมาให้ ซึ่งจะหยุดพนักงานจากการสูดดมฝุ่น ควัน ก๊าซ ไอระเหย หรืออนุภาคทางชีวภาพที่มีอยู่ในอากาศในระดับที่ถือว่าเป็นอันตราย กล่าวโดยสรุป หน้าที่ของมันคือการกรองหรือจัดหาอากาศที่สะอาด เพื่อไม่ให้ปอดสัมผัสกับสารปนเปื้อนที่เกินขีดจำกัดที่ปลอดภัย ตามรายงานของสำนักงานความปลอดภัยและอาชีวอนามัยของสหรัฐอเมริกา (OSHA) คนงานมากกว่า 5 ล้านคนในสหรัฐอเมริกาจำเป็นต้องสวมอุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจในที่ทำงานมากกว่า 1.3 ล้านแห่ง ครอบคลุมอุตสาหกรรมตั้งแต่การก่อสร้างไปจนถึงการดูแลสุขภาพไปจนถึงการผลิตเคมีภัณฑ์ การเลือกประเภทที่ถูกต้อง การติดตั้งอย่างเหมาะสม และการบำรุงรักษาอย่างสม่ำเสมอคือสิ่งที่กำหนดอย่างแท้จริงว่าอุปกรณ์จะปกป้องพนักงานหรือเพียงแค่ให้ความรู้สึกปลอดภัยที่ผิดพลาด

อุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจประเภทหลัก

โดยทั่วไปอุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจแบ่งออกเป็นสองประเภทกว้างๆ ได้แก่ อุปกรณ์ฟอกอากาศที่กรองสิ่งปนเปื้อนออกจากอากาศโดยรอบ และอุปกรณ์จ่ายอากาศที่ให้อากาศสะอาดจากแหล่งอิสระ ตารางด้านล่างสรุปประเภทที่พบบ่อยที่สุดที่ใช้ในการตั้งค่าทางอุตสาหกรรมและการแพทย์

มาตรฐานความปลอดภัยที่ใช้ควบคุมอุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจ

อุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจไม่ใช่หมวดหมู่ที่ผู้ผลิตสามารถอ้างได้ว่าผลิตภัณฑ์ใช้งานได้จริง หน่วยทดสอบอิสระกำหนดข้อกำหนดขั้นต่ำในการกรองและความเหมาะสมก่อนที่ผลิตภัณฑ์จะสามารถขายเป็นอุปกรณ์ป้องกันได้อย่างถูกกฎหมาย

การรับรอง NIOSH ในสหรัฐอเมริกา

สถาบันแห่งชาติเพื่อความปลอดภัยและอาชีวอนามัย (NIOSH) ให้การรับรองเครื่องช่วยหายใจภายใต้ 42 CFR ส่วนที่ 84 ตัวอย่างเช่น เครื่องช่วยหายใจ N95 จะต้องกรอง อย่างน้อย 95 เปอร์เซ็นต์ของอนุภาคในอากาศ ที่ 0.3 ไมครอนในระหว่างการทดสอบมาตรฐาน ในขณะที่ระดับ N100 และ P100 ต้องการประสิทธิภาพการกรอง 99.97 เปอร์เซ็นต์

EN 149 การจำแนกประเภทในยุโรป

European Committee for Standardization (CEN) ใช้ EN 149:2001 A1:2009 เพื่อแบ่งประเภทหน้ากากกรองออกเป็นสามประเภท ได้แก่ FFP1 กรองอย่างน้อย 80 เปอร์เซ็นต์, FFP2 อย่างน้อย 94 เปอร์เซ็นต์ และ FFP3 อย่างน้อย 99 เปอร์เซ็นต์ โดยแต่ละประเภทวัดเทียบกับละอองลอยทดสอบโซเดียมคลอไรด์และน้ำมันพาราฟิน

มาตรฐานภูมิภาคอื่นๆ ที่น่ารู้

นอกเหนือจาก NIOSH และ EN 149 แล้ว หน่วยงานระดับภูมิภาคอื่นๆ หลายแห่งยังกำหนดประเภทเครื่องช่วยหายใจของตนเอง และผู้ซื้อที่จัดหาอุปกรณ์สำหรับการดำเนินงานข้ามชาติมักจะต้องยืนยันการปฏิบัติตามระบบมากกว่าหนึ่งระบบในคราวเดียว

1. OSHA 29 CFR 1910.134 ควบคุมการเลือกเครื่องช่วยหายใจ การทดสอบความพอดี และการประเมินทางการแพทย์ในสถานที่ทำงานของสหรัฐอเมริกา
2. EN 136 และ EN 140 ครอบคลุมถึงโครงสร้างหน้ากากแบบเต็มหน้าและครึ่งหน้าในสหภาพยุโรป
3. GB 2626 เป็นมาตรฐานระดับชาติที่เทียบเท่าที่ใช้ในประเทศจีน
4. AS/NZS 1716 กำหนดข้อกำหนดการป้องกันระบบทางเดินหายใจทั่วทั้งออสเตรเลียและนิวซีแลนด์

วิธีเลือกเครื่องช่วยหายใจให้เหมาะกับสถานที่ทำงานของคุณ

การเลือกอุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจเริ่มต้นด้วยการระบุอันตราย ไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ การประเมินการสัมผัสในสถานที่ทำงานควรวัดประเภทของสารปนเปื้อน ความเข้มข้น และสภาพแวดล้อมขาดออกซิเจนหรือไม่ก่อนที่จะซื้ออุปกรณ์ใดๆ

1. ระบุสารปนเปื้อน: อนุภาค ก๊าซ ไอ หรือสารผสม
2. วัดหรือประมาณความเข้มข้นของการสัมผัสโดยเทียบกับขีดจำกัดการสัมผัสขณะทำงาน
3. ตรวจสอบระดับออกซิเจนให้สูงกว่า 19.5 เปอร์เซ็นต์ ก่อนเลือกอุปกรณ์ฟอกอากาศ
4. จับคู่ปัจจัยการป้องกันที่กำหนด (APF) ของอุปกรณ์กับระดับอันตราย
5. ดำเนินการทดสอบความพอดีกับผู้ปฏิบัติงานรายใดรายหนึ่ง เนื่องจากรูปร่างใบหน้าเปลี่ยนแปลงประสิทธิภาพของการซีล
6. พิจารณาระยะเวลาการทำงานและระดับการออกแรงทางกายภาพเมื่อเลือกระหว่างตัวเลือกแบบใช้แล้วทิ้งและแบบขับเคลื่อน

ช่วงของเรา อุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจ ถูกสร้างขึ้นโดยใช้แนวทางเน้นอันตรายเป็นหลักเดียวกันนี้ โดยนำเสนอหน้ากากกรอง หน้ากากช่วยหายใจแบบตลับครึ่งหน้า และอุปกรณ์ฟอกอากาศเพื่อให้สิ่งอำนวยความสะดวกสามารถจับคู่ระดับการป้องกันกับความเสี่ยงในการสัมผัสที่เฉพาะเจาะจง แทนที่จะอาศัยหน้ากากทั่วไปเพียงชิ้นเดียวในทุกงาน

ข้อผิดพลาดทั่วไปที่ลดการป้องกัน

แม้แต่อุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจที่ได้รับการรับรองก็ไม่สามารถปกป้องผู้สวมใส่ได้เมื่อใช้อย่างไม่ถูกต้อง สถาบันแห่งชาติเพื่อความปลอดภัยและอาชีวอนามัยได้ตั้งข้อสังเกตซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าขนบนใบหน้าตามพื้นผิวซีลเป็นหนึ่งในสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของความล้มเหลวในการสวมพอดี เนื่องจากตอซังที่เติบโตเพียงระยะเวลาหนึ่งวันก็สามารถทำให้ซีลบนหน้ากากกรองหลุดได้

แนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดในการบำรุงรักษาและการจัดเก็บ

อุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจแบบใช้ซ้ำได้จำเป็นต้องมีขั้นตอนการตรวจสอบที่เป็นเอกสารเพื่อให้มีประสิทธิภาพตลอดอายุการใช้งาน ก่อนการใช้งานแต่ละครั้ง ผู้ปฏิบัติงานควรตรวจสอบหน้ากากเพื่อหารอยแตก ตรวจสอบวาล์วหายใจออกเพื่อหาเศษซาก และยืนยันว่าสายรัดยังคงความยืดหยุ่นได้เต็มที่

1. เช็ดหน้ากากแบบอีลาสโตเมอร์ด้วยน้ำยาฆ่าเชื้ออย่างอ่อนหลังทุกกะ
2. เปลี่ยนตัวกรองอนุภาคเมื่อแรงต้านการหายใจเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
3. เปลี่ยนตลับบรรจุก๊าซและไอตามอายุการใช้งานของผู้ผลิตหรือเมื่อกลิ่นเกิดขึ้น
4. เก็บมาสก์ไว้ในถุงปิดผนึกให้ห่างจากแสงแดดโดยตรงและพื้นที่จัดเก็บสารเคมี
5. วันที่ตรวจสอบบันทึก เพื่อให้หน่วยที่สึกหรอถูกหมุนเวียนออกก่อนที่จะเกิดความล้มเหลว

สร้างโครงการป้องกันระบบทางเดินหายใจ

โปรแกรมการป้องกันระบบทางเดินหายใจที่เป็นลายลักษณ์อักษรจะเชื่อมโยงการเลือกอุปกรณ์ การฝึกอบรม และการประเมินทางการแพทย์เข้าด้วยกันเป็นระบบเดียว แทนที่จะปฏิบัติต่อแต่ละองค์ประกอบแยกกัน OSHA กำหนดให้นายจ้างจัดทำโครงการดังกล่าวเมื่อใดก็ตามที่คนงานจำเป็นต้องสวมเครื่องช่วยหายใจตามเงื่อนไขในการจ้างงาน

การประเมินทางการแพทย์ก่อนการทดสอบความฟิต

ผู้ปฏิบัติงานควรทำแบบสอบถามทางการแพทย์หรือการตรวจสุขภาพก่อนเข้ารับการทดสอบความฟิต เนื่องจากสภาวะทางเดินหายใจหรือหัวใจและหลอดเลือดอาจส่งผลต่อความสามารถของบุคคลในการสวมเครื่องช่วยหายใจอย่างปลอดภัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้การออกแรงทางกายภาพ

การฝึกอบรมและการเก็บบันทึก

การฝึกอบรมควรครอบคลุมถึงการสวมใส่และการถอดออกอย่างเหมาะสม การตรวจสอบซีล ข้อจำกัดของอุปกรณ์ และสัญญาณว่าจำเป็นต้องเปลี่ยนตัวกรองหรือตลับหมึก การเก็บบันทึกการทดสอบความพอดี วันที่ฝึกอบรม และการตรวจสอบอุปกรณ์จะช่วยระบุว่าเมื่อใดที่ผู้ปฏิบัติงานหรือชิ้นส่วนของอุปกรณ์ถึงกำหนดการตรวจสอบ

อุตสาหกรรมที่พึ่งพาอุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจมากที่สุด

บางภาคส่วนพึ่งพาอุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจเป็นส่วนสำคัญของการปฏิบัติงานในแต่ละวัน แทนที่จะเป็นมาตรการความปลอดภัยเป็นครั้งคราว องค์การอนามัยโลกประมาณการว่า ซิลิโคซิสเพียงอย่างเดียวส่งผลกระทบต่อคนงานหลายแสนคนทั่วโลก ในเหมืองแร่ เหมืองหิน และการก่อสร้าง ส่วนใหญ่เนื่องมาจากการควบคุมฝุ่นซิลิกาในอากาศไม่เพียงพอ ทำให้อุปกรณ์การกรองที่เหมาะสมมีความจำเป็นมากกว่าเป็นทางเลือกในการตั้งค่าเหล่านี้

• การก่อสร้างและการรื้อถอน ซึ่งซิลิกาและฝุ่นไม้เป็นอันตรายอย่างต่อเนื่อง
• การทำเหมืองและเหมืองหิน ซึ่งการสัมผัสฝุ่นละอองเป็นเวลานานทำให้เกิดโรคปอดเรื้อรัง
• การดูแลสุขภาพซึ่งอุปกรณ์กรองใบหน้าจะจำกัดการแพร่กระจายของเชื้อโรคในอากาศ
• การผลิตสารเคมีที่ใช้เครื่องช่วยหายใจแบบตลับป้องกันตัวทำละลายและไอกรด
• การดับเพลิงและการตอบสนองต่อเหตุฉุกเฉิน โดยหน่วย SCBA จะจ่ายอากาศโดยอิสระในบรรยากาศที่ขาดออกซิเจนหรือเป็นพิษ
• เกษตรกรรม ซึ่งการใช้สารกำจัดศัตรูพืชต้องใช้เครื่องช่วยหายใจแบบตลับสำหรับไอระเหยอินทรีย์

ในทุกภาคส่วนเหล่านี้ อุปกรณ์จะทำงานตามที่ทดสอบเมื่อได้รับเลือกโดยเทียบกับอันตรายที่เกิดขึ้นจริง ติดตั้งกับผู้ปฏิบัติงานแต่ละคน และเปลี่ยนตามกำหนดเวลาเท่านั้น การรักษา อุปกรณ์ป้องกันระบบทางเดินหายใจ เนื่องจากเป็นรายการบำรุงรักษาตามปกติ แทนที่จะซื้อเพียงครั้งเดียว เป็นสิ่งที่ช่วยให้ปัจจัยการปกป้องมีความสม่ำเสมอตลอดอายุการใช้งานหลายปี